سال‌ها پیش، بین فرمول‌ها و مدارها و درس‌های مهندسی برق، چیزی در من هنوز دنبال رنگ، بافت و ساختن بود. از کودکی طراحی و نقاشی بخشی از زندگی‌ام بود؛ همان جایی که ساعت‌ها غرق جزئیات می‌شدم و با دست‌هایم چیزی خلق می‌کردم که فقط متعلق به من بود. اما کم‌کم فهمیدم این علاقه قرار نیست فقط یک گوشه امن برای روزهای فراغت بماند؛ قرار است مسیر زندگی‌ام را عوض کند.
ساخت زیورآلات را با شوق یادگرفتن شروع کردم؛ از طلاسازی و گوهرتراشی تا قلم‌زنی، مخراج‌کاری، مینای نقاشی و کاروینگ وکس و موم. برای من، هر تکنیک فقط یک مهارت نبود؛ راهی بود برای نزدیک‌تر شدن به چیزی که همیشه دنبالش بودم: ساختن اثری که هم ظرافت داشته باشد، هم هویت، هم روح.
در نمایشگاه‌ها و رویدادهای مختلف شرکت کردم؛ از نمایشگاه‌های بین‌المللی جواهرات تهران و شیراز تا جشنواره فجر، موزه بانک ملی و کاخ سعدآباد. هر تجربه، بخشی از مسیر شکل گرفتن نگاه امروز من بود.
بعدها «استودیو زیما» متولد شد؛ جایی که حالا فقط یک کارگاه نیست. فضایی‌ست برای تجربه، یادگیری، ساختن و ادامه دادن. جایی که هر قطعه با دقت، حوصله و داستان خودش شکل می‌گیرد و من هنوز، مثل روز اول، با همان شوق پشت میز کارم می‌نشینم؛ در جست‌وجوی ایده‌ای تازه، جزئیاتی ظریف‌تر و خلق چیزی که بتواند با کسی، در جایی از این جهان، ارتباط برقرار کند.